Analiza wywiadów pogłębionych: tabela i przykładowe wnioski

Po pierwsze, sformułuj pytanie badawcze

Po pięciu rozmowach łatwo jest zapamiętać emocjonalnego uczestnika i zbudować cały raport wokół jego historii. Kolejnym ryzykiem jest uzyskanie pięciu zgrabnych retellingów, z których nie jest jasne, co zmienić w produkcie. Przed analizą zapisów zapisz, jaką decyzję powinien podjąć zespół.

Na przykład: „Dlaczego liderzy małych zespołów zgadzają się na dokumenty w korespondencji, chociaż mają system zadań?” Jest to bardziej konkretne niż „znanie potrzeb użytkowników”. W pierwszym przypadku będziesz szukać sytuacji harmonizacji, uczestników, obejścia i konsekwencji. W drugiej prawie każda linia będzie wydawała się ważna.

Oddziel początkowe założenie od wyniku. Zwrot „potrzebują nowego interfejsu” jest możliwym wyjaśnieniem. Pytanie brzmi: „Jaki krok ludzie wychodzą z systemu?” pozwala sprawdzić inne powody: brak dostępu, niezrozumiała odpowiedzialność czy nawyk kolegów.

Przygotuj transkrypcję i zachowaj kontekst

Nadaj każdemu uczestnikowi neutralny kod: R01, R02, R03. Następnie określ tylko znaki ważne dla badań, takie jak rola i doświadczenie w pracy z produktem. Tabela robocza nie potrzebuje telefonów osobistych i pełnych nazwisk.

1. Sprawdź głośniki. Pytaniem rozmówcy nie powinna być opinia uczestnika.
2. Sprawdź miejsca semantyczne. Szczególnie ważne są odmowy, liczby, warunki i nazwiska. „Nie wysyłam” i „wysyłam” prowadzą do przeciwnych wniosków.
3. Zostaw adres fragmentu. Kod nagrywania i kod czasowy pomogą koledze szybko sprawdzić wycenę.
4. Zatrzymaj repliki sąsiedzkie. Odpowiedź „tak” bez pytania jest prawie bezużyteczna, a ironiczna replika bez kontekstu może wyglądać jak poparcie.

Nie poprawiaj mowy na żywo, aby uczestnik stał się bardziej pewny siebie niż był. „Prawdopodobnie kilka razy” nie można przekształcić w „regularnie”. Jeśli rekord jest nieczytelny, zwróć uwagę na to i nie używaj tego zwrotu jako dokładnego dowodu.

Szczegółowa kolejność korekty znajduje się w artykule Jak sprawdzić i naprawić transkrypcję.

Podkreśl obserwacje i przypisz im krótkie znaczniki

Ponownie przeczytaj wywiad w całości, a następnie zwróć uwagę na fragmenty, które odpowiadają na twoje pytanie. Jeden fragment może zawierać kilka obserwacji. Przyjazna dla użytkownika etykieta opisuje działanie lub przeszkodę: „czeka na koordynację menedżera”, „duplikuje link do czatu”, „nie widzi statusu dokumentu”.

W podręczniku GOV.UK o analizie sesji badawczych Proponuje się, aby obserwacje były oddzielane od ich interpretacji, pogrupowane w znaczenie i dopiero wtedy przystępować do wniosków i działań. W praktyce do tego wystarczają różne kolumny tabeli.

Nie zaczynaj od etykiet oceny, takich jak „leniwy klient”. Napisz zaobserwowaną: „nie otworzył instrukcji przed pierwszym uruchomieniem”. Powód jest nieznany. Być może osoba nie znalazła linku lub instrukcja nie odpowiedziała na jego pytanie.

Jeśli zdemontujesz materiał razem, najpierw porównaj kilka fragmentów. Omów to, co wszyscy rozumieją przez etykiety. Niezgoda jest przydatna do nagrania: pokazuje miejsce, w którym dane lub kontekst nie są jeszcze wystarczające.

Macierz analizy: wypełniony przykład

Poniżej znajduje się fikcyjny przykład badania harmonizacji dokumentów. Cytaty i kody czasowe są tworzone w celu wyjaśnienia metody.

Wszystkie trzy wymienione czat, ale powody są różne. Łączenie ich w konkluzję „użytkownicy nie lubią systemu” – aby stracić treść wywiadu. Bardziej przydatny wynik: podświetl trzy scenariusze i sprawdź każdy osobno.

W przypadku stołu użyj pól: uczestnik → kontekst → dokładny cytat → kod czasu → obserwacja → interpretacja → pytanie otwarte. Jeśli sznurek stanie się zbyt długi, pozostaw w nim krótki fragment i przechowuj pełną transkrypcję osobno.

Jak napisać wniosek, który można zweryfikować

Najpierw porównaj przypadki w ramach jednej grupy: na przykład menedżerowie z menedżerami. Następnie przyjrzyj się, jak różne są doświadczenia koordynatorów. Te same słowa w różnych rolach mogą oznaczać różne zadania.

Jeśli weźmiesz pod uwagę wzmianki, rozważ uczestników i wcześniej określ regułę. Dziesięć replik jednej osoby nie jest równych dziesięciu niezależnym potwierdzeniom. Sformułowanie „trzech z sześciu respondentów opisało taki przypadek” odnosi się do Twojej grupy, a nie do połowy potencjalnych nabywców.

Nie należy traktować priorytetowo tylko częstotliwości. Pojedyncza przeszkoda może całkowicie zablokować zadanie ważnego segmentu. W sprawozdaniu podziel się częstością występowania w próbie, konsekwencjami problemu i zaufaniem do wyjaśnienia.

Co przenieść do polecenia zamiast folderu transkrypcji

Zbierz krótki dokument: pytanie badawcze, kto był przesłuchiwany, podstawowe obserwacje, wspieranie fragmentów, sprzeczności i następujące kontrole. Na końcu dołącz matrycę i odniesienia do źródeł z odpowiednimi prawami dostępu.

Dla każdej wypłaty użyj jednej karty:

Sammari pomaga zapamiętać treść rozmowy, ale do analizy potrzebne są pierwotne repliki. Jeśli używasz sztucznej inteligencji do grupowania projektów, poproś o zapisanie kodów uczestników i odniesień do fragmentów. Sprawdź każdy oferowany cytat: piękne uogólnienie bez źródła nie wpada w raport.

transkrypcja usuwa część prac nad przeniesieniem mowy do tekstu. Interpretacja, wybór priorytetu i rozwiązanie produktowe pozostają zadaniem badacza i zespołu.

Weryfikacja przed omówieniem wyników

Poproś kolegę, aby wybrał jeden take i przejść od niego do płyty. Jeśli łańcuch zostanie przywrócony bez doustnych wyjaśnień, materiał jest wygodny do sprawdzenia i dalszego użytkowania.