Wywiady Jobs to Be Done: jak prześledzić zdarzenia prowadzące do wyboru
Badania klientów

Wywiady Jobs to Be Done: jak prześledzić zdarzenia prowadzące do wyboru

Odtwórz wywiad z transkrypcji: sytuacja, impuls, poszukiwania, wątpliwości, wybór i wynik. Z przykładem i tabelą.

Zespół Transkribator5 min czytania
ŹRÓDŁOZDARZENIA PROWADZĄCE DO WYBORUPoprzednia metoda:odsłuchiwać rozmowyImpuls: trzy spotkania z rzęduWybór: porównać opcjeWynik: raport na czasOD SŁÓW DO REZULTATÓW
Praca z autentycznym nagraniemIlustrowany przykład szkoleniowySzablon do skopiowania
Badania klientów

Najważniejsza jest kolejność rzeczywistych zdarzeń

„Potrzebuję wygodnej usługi” to zbyt ogólne zdanie. Nie mówi, co działo się przed poszukiwaniami, jakie były alternatywy ani dlaczego sprawa stała się pilna. Odtwórz jeden niedawny przypadek od pierwszej trudności po wynik.

Transkrypcja pomaga zachować kolejność i dokładne warunki. Pojedyncza historia nie jest regułą rynku. Wnioski o segmencie wymagają kilku wywiadów i sprawdzenia przypadków, które im przeczą.

Kolejne kroki

Prześledź przejścia między etapami

  1. Wybierz jeden przypadek decyzji

    Poproś rozmówcę, żeby przypomniał sobie ostatni konkretny przypadek. Ustal czas, kontekst i zadanie. Jeśli w rozmowie mieszają się różne zakupy, rozdziel je. Każdy może mieć własny impuls i kryteria.

  2. Odtwórz poprzednią metodę

    Zapisz, jak osoba radziła sobie przed szukaniem nowego rozwiązania, co działało i jakie zdarzenie zmieniło sytuację. Nie nazywaj doświadczenia „problemem klienta”, dopóki nie rozumiesz jego praktycznego skutku.

  3. Zbierz opcje i wątpliwości

    Zanotuj, co rozmówca porównywał, jakie widział ryzyka i czyje zdanie wziął pod uwagę. Brak wymienionego konkurenta nie znaczy, że nie było alternatyw. Można było wykonać pracę ręcznie albo nic nie robić.

  4. Sformułuj zadanie i jego granice

    Opisz postęp, jaki osoba chciała osiągnąć w tej sytuacji. Zachowaj warunki, w jakich historia ma zastosowanie, i listę brakujących faktów. Porównaj sformułowanie z innymi wywiadami.

Przykład krok po kroku

Fikcyjna historia przygotowania raportu

Poniższy przykład szkoleniowy jest fikcyjny. Nazwy, warunki i rezultaty służą wyłącznie wyjaśnieniu metody.

Fragment nagrania szkoleniowego · 12:40
Wcześniej wieczorami odsłuchiwałem rozmowy. Po trzech spotkaniach z klientami z rzędu zrozumiałem, że nie przygotuję raportów do rana. Porównałem ręczne przepisywanie z automatyczną transkrypcją, ale obawiałem się utraty nazwisk i kwot.

Impulsem były trzy spotkania i poranny termin, nie ogólna chęć oszczędzenia czasu. Stary sposób działał przy mniejszym obciążeniu, więc przypadek nie dowodzi, że ręczne przepisywanie jest zawsze złe.

Kryteria to szybkość i możliwość sprawdzenia nazwisk i liczb. W praktycznym wyniku trzeba więc zachować znaczniki czasu i umożliwić osobną kontrolę ważnych fragmentów, bez obiecywania bezbłędnego zapisu.

Poprzednia metoda:odsłuchiwać rozmowyŹródłoImpuls: trzyspotkania z rzęduWeryfikacjaWybór: porównaćopcjeDecyzjaWynik: raportna czasWynik
Wybór staje się zrozumiały, gdy widać przejścia między etapami i warunki, w których do nich doszło.
FragmentCo odnotowaćCzego nie zakładać
SytuacjaKontekst i ograniczenie czasuŻe problem dotyczy wszystkich
ImpulsZdarzenie, które zmieniło rutynęŻe osoba od dawna chciała kupić
PorównanieOpcje i kryteriaWszystkie opcje na rynku
WynikCo zmieniło się po wyborzeDługoterminowy skutek
Gotowy wzór

Karta historii wyboru

Uzupełnij ją po przeanalizowaniu całej kolejności. Jeden wyrazisty cytat nie wystarczy.

Szablon do własnego użytkuZaznacz i skopiuj
Uczestnik / data:
Konkretna sytuacja:
Poprzednia metoda:
Zdarzenie wyzwalające:
Jak rozpoczęły się poszukiwania:
Rozważane opcje:
Kryteria wyboru:
Wątpliwości i ryzyka:
Kto wpłynął na decyzję:
Co wybrano i dlaczego:
Wynik po wyborze:
Cytaty i znaczniki czasu:
Co doprecyzować:
Granice wniosku:
Weryfikacja rezultatu

Sprawdź wynik przed użyciem

  • Opisano jeden przypadek, bez mieszania historii.
  • Impuls jest oddzielony od ogólnego niezadowolenia.
  • Alternatywy obejmują stary sposób i brak działania.
  • Wniosek nie wykracza poza potwierdzone zdarzenia.
RozmowaKonkretna historiaChronologiaPrzejścia i zdarzeniaPorównanieKryteria i wątpliwościSformułowanieZadanie i jego granice
Sprawdzalna kolejność zdarzeń łączy transkrypcję z wnioskiem.
Częste pytania

Przyjrzyjmy się szczegółom

Czy używać terminu „Jobs to Be Done” w pytaniach?

Nie trzeba. Rozmowa jest zwykle jaśniejsza, gdy prostymi słowami pytasz o ostatni przypadek, starą metodę, poszukiwania i wybór.

Ile wywiadów wystarczy?

Nie ma uniwersalnej liczby. Nie przerywaj tylko dlatego, że kilka historii jest podobnych. Szukaj nowych przypadków i sprzeczności, aż będziesz mieć podstawę do zakończenia badania.

Pracuj dalej z nagraniem