Kodowanie wywiadów jakościowych: jak stworzyć księgę kodów
Analiza jakościowa

Kodowanie wywiadów jakościowych: jak stworzyć księgę kodów

Jak stworzyć księgę kodów do wywiadów jakościowych: nazwy, definicje, kryteria włączenia i wyłączenia, przykłady, powiązane kody i rejestr zmian.

Zespół Transkribator5 min czytania
ŹRÓDŁOKSIĘGA KODÓWDefinicja:Włączenie:Wyłączenie:Przykład:OD SŁÓW DO REZULTATÓW
Praca z autentycznym nagraniemIlustrowany przykład szkoleniowySzablon do skopiowania
Analiza jakościowa

Kod określa regułę przypisania fragmentu

Dwie osoby mogą nazwać temat tak samo, ale oznaczać różne fragmenty. Samo „zaufanie” nie wyjaśnia, czy kod dotyczy obietnic, przejrzystości procesu, przeszłych doświadczeń czy uczuć rozmówcy. Księga pokazuje granice i umożliwia omówienie decyzji na przykładach.

Podejście do kodowania zależy od metodologii. W refleksyjnej analizie tematycznej rola badacza różni się od jego roli w zespołowym kodowaniu według uzgodnionych reguł. Zanim wybierzesz sposób dokumentowania kodów, określ stanowisko badawcze i cel.

Kolejne kroki

Twórz kody na podstawie fragmentów danych

  1. Sformułuj pytanie analityczne

    Zapisz, co chcesz zrozumieć i które wywiady należą do zbioru. Kod niezwiązany z pytaniem może być ciekawy, ale nie musi pomóc w tej analizie.

  2. Najpierw przeczytaj całe wywiady

    Przeczytaj kilka różnych wywiadów od początku do końca i sporządź notatki. Wyjdź poza wyniki wyszukiwania słów. Ta sama fraza może oznaczać różne rzeczy, a jeden temat można wyrazić na różne sposoby.

  3. Opisz każdy kod

    Podaj krótką nazwę, definicję, kryteria włączenia i wyłączenia oraz przykłady. Wskaż podobne kody i sposób wyboru. Zanonimizuj przykład, zachowując kontekst potrzebny do jego zrozumienia.

  4. Przetestuj księgę i zachowaj wersje

    Użyj księgi dla nowego fragmentu lub przejrzyj próbkę wspólnie z zespołem. Zapisz, gdzie reguła zawodzi: kod jest za szeroki, nakłada się na inny lub zasłania wyjątek. Dokumentuj zmiany i odnotuj, czy trzeba sprawdzić wcześniejsze kodowanie.

Przykład krok po kroku

Oddziel oczekiwania od doświadczenia

Poniższy przykład szkoleniowy jest fikcyjny. Nazwy, warunki i rezultaty służą wyłącznie wyjaśnieniu metody.

Fragment nagrania szkoleniowego · 12:40
Myślałem, że odpowiedzą w godzinę, ale zwykle czekałem do następnego dnia. Po drugim razie zacząłem pisać z wyprzedzeniem.

Fragment można oznaczyć jako „oczekiwany czas odpowiedzi”, „doświadczone opóźnienie” i „adaptację zachowania”, jeśli kody pasują do pytania badawczego. „Zła obsługa” wprowadza zbyt szeroką ocenę. Rozmówca opisuje rozbieżność i działanie bez konieczności wyrażania takiego osądu.

Określ granice każdego kodu. „Adaptację zachowania” stosuj, gdy ktoś zmienia działanie po danym doświadczeniu. Sam zamiar może należeć do pokrewnego kodu. Przykład jest fikcyjny.

Definicja: cooznacza kodWłączenie: kiedystosowaćWyłączenie: kiedy pominąćstosowaćPrzykład: fragmentz kontekstemKarta powinna pozwalać podjąć i wyjaśnić decyzję
Księga kodów zamienia etykietę w regułę, którą można sprawdzić na przykładach i przypadkach granicznych.
KodUwzględnijWyłącz
Oczekiwany czas odpowiedziPodano oczekiwany terminTylko rzeczywisty czas
Doświadczone opóźnienieOpisano konkretną sytuację oczekiwaniaOgólna opinia bez epizodu
Adaptacja zachowaniaZmiana działaniaSam zamiar
NieokreśloneZa mało kontekstuWymuszony wybór
Gotowy wzór

Karta kodu

Przechowuj karty i rejestr zmian razem ze zbiorem danych. Unikaj zbędnych identyfikatorów.

Szablon do własnego użytkuZaznacz i skopiuj
Nazwa kodu:
Związek z pytaniem badawczym:
Definicja:
Uwzględnij, gdy:
Wyłącz, gdy:
Przykład pasujący:
Przypadek graniczny:
Pokrewne kody:
Reguła wyboru:
Autor / data:
Wersja:
Powód zmiany:
Czy trzeba ponownie zakodować wcześniejsze fragmenty?
Weryfikacja rezultatu

Sprawdź granice kodów

  • Każdy kod wiąże się z pytaniem analitycznym.
  • Są kryteria włączenia i wyłączenia oraz przykład graniczny.
  • Ocena osoby analizującej jest oddzielona od słów uczestnika.
  • Zmiany mają wersję i uzasadnienie.
WywiadPełny kontekstFragmentyZwiązek z pytaniemKodyDefinicje i graniceWersjaPróba i rewizja
Księga rozwija się w zastosowaniu do danych i dzięki przejrzystej rewizji decyzji.
Częste pytania

Przyjrzyjmy się szczegółom

Ile kodów potrzeba na początku?

Nie ma uniwersalnej liczby. Zacznij od zbioru związanego z pytaniem, którym da się sprawnie zarządzać. Dostosuj go do danych i metodologii.

Czy osoby analizujące muszą zawsze się zgadzać?

To zależy od podejścia. Przy pracy zespołowej rozbieżności pomagają doprecyzować reguły. W analizie refleksyjnej identyczne kodowanie nie musi być celem.

Pracuj dalej z nagraniem