Macierz kompetencji z rozmów z kierownikami: przykład i kroki
Zbuduj macierz z sytuacji w pracy, obserwowalnych zachowań, poziomów i dowodów. Z przykładową tabelą i szablonem weryfikacji.
Kompetencja jest przydatna, gdy można ją zobaczyć w pracy
„Wykazuje przywództwo” i „dobrze się komunikuje” brzmią przekonująco, ale kierownicy rozumieją je różnie. Poproś o sytuacje: kogo pracownik uprzedził o ryzyku, jakie możliwości zaproponował i jak zapisał decyzję? Takie działania są podstawą macierzy.
Macierz opisuje oczekiwania dla określonej roli i okoliczności. Przy każdym wskaźniku podaj typ zadania, samodzielność i uprawnienia. Jeden przypadek nie wystarcza do przyjęcia poziomu jako ogólnej reguły.
Wyprowadź poziomy z przypadków
Ustal zakres stanowiska
Zapisz zadania, decyzje i relacje uwzględnione w macierzy. Poproś o dwa niedawne sukcesy i dwa trudne przypadki. „Co ta osoba zrobiła?” zwykle daje więcej niż pytanie o cechy. Zachowaj znaczniki czasu i oddziel zdarzenia od oceny.
Sklasyfikuj obserwowalne zachowania
Podziel transkrypcję na krótkie działania: ustalił kryterium, włączył odpowiednią osobę, porównał opcje, ostrzegł o ryzyku. Grupuj tylko podobne działania. Znajomość narzędzia, motywację i wynik trzeba sprawdzać inaczej.
Zbuduj poziomy trudności
Opisz, jak zmieniają się zakres, niepewność i samodzielność. Poziom podstawowy może wymagać znanego postępowania. Na kolejnym pracownik wybiera metodę i wyjaśnia decyzję. Na wyższym tworzy reguły dla powtarzalnych sytuacji. Poziomy odróżniaj zachowaniem, które można zobaczyć.
Sprawdź na kontrprzykładach
Daj szkic kilku kierownikom i poproś o porównanie z rzeczywistymi przypadkami. Szukaj zachowań pasujących do dwóch poziomów oraz oczekiwań niemożliwych przy obecnych uprawnieniach. Po zmianach zachowaj wersję, datę i otwarte pytania.
Zarządzanie ryzykiem jako kompetencja koordynatora
Poniższy przykład szkoleniowy jest fikcyjny. Nazwy, warunki i rezultaty służą wyłącznie wyjaśnieniu metody.
Dobry koordynator robi więcej niż informowanie o opóźnieniu. Pokazuje, jaką decyzję trzeba podjąć dziś i co zmieni się dla każdego zespołu.
Fikcyjny kierownik opisuje działania: zauważyć sygnał, ocenić wpływ, wskazać termin decyzji i kogo zawiadomić. Można je sprawdzić na przykładzie z pracy.
Na poziomie podstawowym wystarczy nieraz zgłosić ryzyko w porę właściwym kanałem. Na następnym proponuje się opcje i skutki. Wyższy poziom może obejmować stały przegląd ryzyk. To przykład szkoleniowy, który trzeba odnieść do uprawnień stanowiska.
| Poziom | Obserwowalne zachowanie | Dowód |
|---|---|---|
| Podstawowy | Zgłasza ryzyko zgodnie z procedurą | Karta ryzyka i znacznik czasu |
| Samodzielny | Porównuje opcje i skutki | Analiza sytuacji z pracy |
| Systemowy | Usuwa powtarzającą się przyczynę | Zmieniony proces i wynik |
| Niepotwierdzone | Jest tylko ogólna ocena | Potrzebny kolejny przykład |
Karta kompetencji do uzgodnienia
Wypełnij kartę dla jednej grupy zachowań. Ogólne słowa zostaw na krótkie nazwy.
Stanowisko i zadanie: Kompetencja: Sytuacja, w której jest potrzebna: Obserwowalne działanie: Poziom podstawowy: Poziom samodzielny: Poziom systemowy: Czego kompetencja nie obejmuje: Przykład z wywiadu i znacznik czasu: Kontrprzykład: Kto sprawdził sformułowanie: Wersja i data:
Sprawdź, czy macierz można stosować jednolicie
- Każdy poziom opisują czasowniki i obserwowalne działania.
- Kontekst wyjaśnia, kiedy zachowanie jest potrzebne.
- Jeden przypadek nie staje się regułą ogólną.
- Kierownicy tak samo rozumieją granice sąsiednich poziomów.
Przyjrzyjmy się szczegółom
Ile kompetencji uwzględnić?
Tyle, ile potrzeba do głównych zadań. Zacznij od niewielu i usuń pokrywające się opisy. Nie ma jednej liczby.
Czy od razu oceniać pracowników na podstawie macierzy?
Najpierw sprawdź zrozumiałość wskaźników i ustal wspólny proces. Wywiady dają hipotezę oczekiwań, którą trzeba sprawdzić.