Mikrolekcja z wywiadu z ekspertem: jedno zadanie i sprawdzenie

Ogranicz zakres zadania, a także czas trwania

W ciągu godziny ekspert opisał dziesiątki sytuacji z pracy. Łatwo podzielić nagranie na równe części, ale fragment może zaczynać się w połowie wyjaśnienia i nie dawać uczestnikowi jasnego rezultatu. Krótka lekcja potrzebuje własnego początku, działania i sprawdzenia.

To podejście sprawdza się w ograniczonym zadaniu, które można wyjaśnić bez długiej listy nowych wymagań wstępnych. Jeśli czynność wymaga znacznego przygotowania, podaj potrzebną wiedzę albo wybierz inny format. Zachowaj istotne warunki, nawet gdy obowiązuje limit czasu.

Zbuduj samodzielną jednostkę nauki

1. Nazwij czynność i warunki

   Określ, co pracownik ma zrobić, jakie ma dane i jaki wynik uznaje się za prawidłowy. „Znać zasady obsługi” to zbyt szeroki cel. „Ustalić, jakich danych brakuje w zgłoszeniu, i poprosić o nie” to już konkretne zadanie.

2. Znajdź uzasadnienie decyzji

   Wybierz z wywiadu kryteria, którymi ekspert kieruje się przy podejmowaniu decyzji. Zachowaj ważne wyjątki i wskaż, kiedy poprosić o pomoc. Lista przycisków nie wystarczy, jeśli pracownik ma zrozumieć, w jakim przypadku dana czynność jest właściwa.

3. Pokaż przykład i daj szansę na samodzielną próbę

   Najpierw omów jedną sytuację, a potem przedstaw podobną, lecz różniącą się szczegółami. Poproś o wybranie czynności i podanie powodu. Przygotuj informację zwrotną: co jest poprawne, który warunek pominięto i dlaczego inna opcja nie pasuje.

4. Sprawdź lekcję z osobą początkującą

   Daj materiał komuś z wymaganą wiedzą wstępną. Zobacz, czy potrafi wykonać zadanie bez zgadywania. Jeśli nie, doprecyzuj wyjaśnienie lub warunki. Usuwaj powtórzenia, zachowując kroki, od których zależy właściwa decyzja.

Lekcja o niekompletnym zgłoszeniu

Poniższy przykład jest fikcyjny. Imiona, warunki i wyniki służą wyłącznie do zilustrowania metody.

Celem lekcji jest rozpoznanie brakujących danych obowiązkowych w danym przypadku. Potrzebna jest reguła doboru pól, przykład niekompletnego zgłoszenia i zadanie oparte na innej sytuacji.

Pytanie „Czy trzeba sprawdzić zgłoszenie?” niewiele sprawdza. Lepiej dać dwa zgłoszenia z różnymi warunkami i zapytać, co trzeba doprecyzować przed przekazaniem każdego z nich. Fikcyjne dane pozwalają pokazać czynność bez używania informacji o klientach.

Scenariusz jednej mikrolekcji

Najpierw określ zadanie i sposób jego sprawdzenia. Potem dodaj tylko materiał potrzebny do wykonania obu kroków.

Odbiorcy i ich wiedza wstępna:
Sytuacja w pracy:
Czynność po lekcji:
Warunki poprawnego wykonania:
Krótkie wyjaśnienie:
Omówiony przykład:
Samodzielne zadanie:
Oczekiwana odpowiedź i uzasadnienie:
Typowy błąd i informacja zwrotna:
Wyjątek lub kiedy poprosić o pomoc:
Jak aktualizować materiał:

Sprawdź, czy lekcja działa samodzielnie

• Wiadomo, kiedy wykonać poznaną czynność.
• Wskazano konieczne wymagania wstępne.
• Ćwiczenie wymaga zastosowania reguły, nie tylko odgadnięcia oczywistej odpowiedzi.
• Informacja zwrotna wyjaśnia, dlaczego wybór jest poprawny.