Karuzela z wywiadu: jak ułożyć karty i zachować kontekst
Przygotuj karuzelę z wywiadu: wybierz jedną myśl, zachowaj warunki cytatu, ułóż karty i porównaj sens ze źródłem. Z przykładem i szablonem.
Karuzela potrzebuje własnej kolejności
Wyraziste zdanie może dobrze wyglądać na karcie, a zarazem obiecywać więcej, niż powiedział rozmówca. Podaj niezbędny kontekst: jaki problem omówiono, kiedy rada ma zastosowanie i co czytelnik może zrobić po lekturze.
Najpierw napisz scenariusz, potem przejdź do grafiki. Łatwiej wtedy zauważyć powtórzenia i brakujące przejścia. Osobno sprawdź wymiary obrazów, ograniczenia i formaty platformy. Mogą się zmieniać i nie wyznaczają toku wyjaśnienia.
Zamień fragment w krótki, samodzielny materiał
Wybierz pytanie czytelnika
Ustal, na jaki problem odpowiada seria i co wyjaśnia wywiad. Nie łącz niepowiązanych porad, żeby dodać karty. Zachowaj znaczniki czasu i sprawdź, czy rozmówca nie doprecyzował stanowiska później.
Nadaj każdej części funkcję
Rozdziel kontekst, tezę, wyjaśnienie, przykład i wniosek. To funkcje, a nie obowiązkowa liczba kart. Połącz części, jeśli pozostaną czytelne. Ważnego warunku nie chowaj w podpisie drobnym drukiem.
Oznacz cytat i parafrazę
Sprawdzaj dosłowne cytaty w nagraniu i dokładnie podawaj autora. Skróconego objaśnienia redakcji nie przedstawiaj jako słów rozmówcy. Jeśli łączysz kilka wypowiedzi w jeden wniosek, oznacz go jako własne sformułowanie na podstawie wywiadu.
Sprawdź całą serię
Przeczytaj same karty, a potem porównaj je ze źródłem. Sprawdź, czy myśl nie stała się bardziej kategoryczna i czy warunek pozostał obok rady. Oceń czytelność w rzeczywistym rozmiarze i dodaj tekst towarzyszący, jeśli wymaga tego dostępność.
Karty o przekazywaniu wiedzy w pracy
Poniższy przykład szkoleniowy jest fikcyjny. Nazwy, warunki i rezultaty służą wyłącznie wyjaśnieniu metody.
Nie proś eksperta, by opisał od razu całą swoją pracę. Wybierz niedawny przypadek i ustal, czym kierował się przy decyzji.
Najważniejsze jest rozpoczęcie od konkretnego przypadku. Seria może pokazać problem zbyt ogólnego wywiadu, podać radę, zaproponować pytanie uzupełniające i krótko podsumować.
Nie skracaj porady do „nie proś eksperta, by opisał pracę”. Bez „od razu całą” sens się zmienia. Zachowaj istotny warunek w cytacie, a wyjaśnienie napisz własnymi słowami.
| Karta | Funkcja | Typ tekstu |
|---|---|---|
| Wstęp | Pokazać trudność czytelnika | Tekst redakcyjny |
| Główna myśl | Przekazać radę z warunkiem | Cytat lub wierna parafraza |
| Przykład | Pokazać pytanie o decyzję | Wyjaśnienie dydaktyczne |
| Zakończenie | Utrwalić działanie | Wniosek redakcji |
Scenariusz serii kart
Podaj funkcję i źródło każdej karty. Osoba projektująca będzie mogła skrócić tekst bez utraty istotnego warunku.
Odbiorcy i pytanie serii: Fragment źródłowy / znacznik czasu: Jedna główna myśl: Karta / funkcja / tekst: Typ: dosłowny cytat lub tekst redakcyjny: Warunek, który musi pozostać: Autor cytatu: Przykład i jego status: Końcowe działanie czytelnika: Tekst towarzyszący: Sprawdzenie sensu i czytelności:
Sprawdź każdą kartę i całą kolejność
- Seria odpowiada na jedno jasne pytanie.
- Cytaty różnią się od parafraz.
- Istotny warunek jest widoczny obok twierdzenia.
- Tekst jest czytelny w rozmiarze publikacji.
Przyjrzyjmy się szczegółom
Ile kart potrzeba?
Tyle, żeby przekazać pełną myśl w granicach platformy. Nie dodawaj pustych ekranów dla liczby i nie usuwaj istotnego wyjaśnienia dla skrótu.
Czy można cytować różne osoby?
Tak, jeśli służy to serii i wiadomo, kto wypowiedział każde zdanie. Nie składaj wypowiedzi różnych osób w jeden nieoznaczony cytat.