Tabela porównawcza z wykładu: jak wybrać kryteria i ją wypełnić
Porównaj pojęcia z wykładu za pomocą wspólnych kryteriów, równoległych opisów, przykładów i oznaczonych braków. Przykład krok po kroku i szablon.
Tabela pomaga rozróżnić pojęcia
Dwie definicje mogą być jasne osobno, a mimo to mylić się przy rozwiązywaniu zadania. Tabela zestawia je według tych samych pytań: czemu służą, z czego się składają, jak je rozpoznać i kiedy nie pasują. Wtedy widać istotną różnicę.
Najpierw określ cel nauki. Do rozróżniania formatów notatek przydają się struktura i przeznaczenie. Porównanie etapów procesu wymaga innego układu. Dobieraj kolumny według ich użyteczności w zadaniu.
Wypełnij tabelę według wspólnych pytań
Wybierz porównywalne elementy
Sprawdź, czy pojęcia są na tym samym poziomie. Metodę i jeden z jej kroków zwykle lepiej pokazać na schemacie części. Zapisz pytanie, na które tabela ma odpowiedzieć podczas powtórki.
Ustal kryteria
Poszukaj w wykładzie cech, które rozróżniają pojęcia: celu, składników, kolejności, warunków i wyniku. Usuń powtórzenia. Dobrze dobrana cecha pomaga dokonać wyboru. Ogólne słowa, takie jak „ważne” i „przydatne”, zwykle niczego nie rozróżniają.
Wypełnij komórki równolegle
Jeśli jedna kolumna opisuje działanie, w sąsiedniej również opisz działanie. Zachowaj ten sam poziom szczegółowości i sprawdź terminy. Przy niejasnym fragmencie dodaj znacznik czasu i pytanie do sprawdzenia.
Sprawdź rozróżnienie na przykładzie
Wybierz krótką sytuację ćwiczeniową i uzasadnij wybór za pomocą kryteriów. Jeśli tabela nie pomaga, doprecyzuj cechy lub dodaj przykład. Potem skróć powtórzenia, zachowując warunki konieczne do poprawności.
Porównanie dwóch formatów notatek
Poniższy przykład szkoleniowy jest fikcyjny. Nazwy, warunki i rezultaty służą wyłącznie wyjaśnieniu metody.
W pierwszym formacie zachowujemy kolejność wyjaśnienia. W drugim grupujemy powiązane pomysły w gałęzie, więc kolejność wystąpienia może się zmienić.
Przykład porównuje notatki liniowe z mapą myśli. Kryterium „kolejność” lepiej pokazuje różnicę niż „wygoda”, która zależy od zadania i osoby.
Wypowiedź nie mówi nic o zapamiętywaniu. Nie zakładaj, że jeden format jest zawsze lepszy. Pokaż, który pasuje do konkretnego działania: odtworzenia toku wyjaśnienia lub dostrzeżenia zależności.
| Kryterium | Notatki liniowe | Mapa myśli |
|---|---|---|
| Organizacja | Kolejne punkty | Połączone gałęzie |
| Główny punkt odniesienia | Tok wyjaśnienia | Związki między tematami |
| Pytanie do materiału | Co było dalej? | Co się z czym łączy? |
Szablon tabeli porównawczej
Dodaj kolumnę ze źródłem do wersji roboczej. W tabeli do nauki zachowaj potrzebne linki i znaczniki czasu.
Pytanie do nauki: Elementy na tym samym poziomie: Kryterium | element A | element B | źródło: Przeznaczenie | ... | ... | ... Składniki | ... | ... | ... Warunki zastosowania | ... | ... | ... Typowy przykład | ... | ... | ... Wyjątek | ... | ... | ... Niejasne komórki: Sytuacja do sprawdzenia wyboru:
Sprawdź jakość porównania
- Każdy wiersz stawia wspólne pytanie.
- W sąsiednich komórkach są porównywalne odpowiedzi.
- Braki informacji są oznaczone.
- Przykład pozwala uzasadnić wybór kryteriami.
Przyjrzyjmy się szczegółom
Ilu kryteriów potrzebuję?
Tylu, ilu wymaga cel nauki. Kilka istotnych cech jest lepszych od długiej listy powtarzających się opisów.
Czy można dodać dane z podręcznika?
Tak. Oznacz informacje z innego źródła i sprawdź, czy terminy i warunki odpowiadają kursowi. Zaznacz różnice między definicjami.