Een mindmap maken van een college: voorbeeld en sjabloon

Wanneer een mindmap nuttiger is dan een lijst

Na de lezing in het notitieboekje zijn er veel juiste zinnen. Maar op de vraag “hoe is het met elkaar verbonden?” Het is moeilijk te beantwoorden. In een dergelijke situatie helpt de mindmap om het materiaal rond het hoofdconcept te ontbinden: grote takken tonen secties, kleine - definities, borden en voorbeelden.

De kaart is handig voor een beoordeling van onderwerpen en verbanden. Als u het bewijs, de volgorde van berekeningen of een lang algoritme nauwkeurig moet reproduceren, slaat u deze afzonderlijk op. Een te korte handtekening op de tak kan de voorwaarde verbergen waarvan de volledige conclusie afhankelijk is.

Deze vormen kunnen gecombineerd worden. Laat in de kaart het knooppunt "Demontage van een voorbeeld" achter, en ernaast - een tijdcode of de naam van de pagina met educatieve notities. Dan verandert de review niet in een kleine tekst die niet gelezen kan worden.

Een mindmap maken van een uitgeschreven college

1. Formuleer een centrale vraag

   In plaats van de algemene “Lezing 4” schrijven wat je wilt begrijpen: “Hoe is de feedback geregeld?” of “Wat is de onderzoeksvraag?” Het centrum bepaalt de grenzen van de kaart.

2. Verzamel de semantische blokken

   Bekijk de volledige transcriptie en markeer de herhaalde concepten. Combineer nauwe fragmenten in betekenis. De volgorde van het verhaal van de leraar valt niet altijd samen met de handige structuur van de kaart.

3. Echtscheidingsniveaus

   Een grote tak is een gedeelte van het onderwerp. Het volgende niveau zijn de elementen. Nog lager is een kort voorbeeld of conditie. Zet de titel van de sectie en het speciale geval niet op het ene niveau alleen omdat ze elkaar vervolgens hebben ontmoet.

4. Teken de relatie

   Als de regel betekent "afhankelijk van" of "includes", schrijf het in de buurt van de verbinding. De eenvoudige buurt van twee woorden verklaart de causaliteit niet. De vraag naar je eigen hypothese over het verband wordt opgemerkt.

5. Controleer de bron

   Controleer de definities, ontkenningen en voorwaarden op de plaat. Dia's kunnen iets bevatten dat de leraar niet heeft gezegd: formule, ashandtekening of een uitzondering. Voeg deze details toe na een aparte controle.

Er is genoeg papier voor de eerste versie. In de digitale editor is het gemakkelijker om vestigingen te verplaatsen en links toe te voegen, maar het programma zal niet het belangrijkste voor u kiezen. Vermijd de automatische regel “elke alinea is een apart knooppunt”: het behoudt het volume van tekst, niet de structuur van kennis.

Voorbeeld: mindmap van een les over feedback

Laten we een fictieve lezing voor mentoren presenteren. De leerkracht legt de vier steunen van nuttige feedback uit. Het voorbeeld illustreert de manier waarop u opmerkt, in plaats van een universeel model in te stellen voor elk gesprek.

Doe hetzelfde met de andere takken. Als men is uitgegroeid tot tientallen sub-items, zet het op een aparte kaart. Op het hoofdblad een kort referentiepunt, waarop duidelijk is waar te zoeken naar details.

Sjabloon voor een mindmap van een college

De centrale vraag:
Bron: [lezingnaam, datum]

Hoofdtak:
Wat betekent het:
– Waar van gemaakt is:
– Voorbeeld:
– Voorwaarde of uitsluiting:
– Verbinding met een andere vestiging:
– Waar te controleren: [tijdcode / dia]

Wat nog niet duidelijk is:
Welke vraag de leerkracht te stellen:
Wat ik kan uitleggen zonder een record:

Kleur toewijzen per rol: bijvoorbeeld de begrippen blauw, voorbeelden van groen, vragen paars. De kleurwaarde moet stabiel zijn binnen één kaart. Als elke knoop in stemming is ingericht, voorkomt decoratiefheid dat u de structuur ziet.

Probeer niet elke zin over te zetten naar het schema. Laat wat helpt de uitleg herstellen. Tegelijkertijd, niet de definitie terugbrengen tot niet-erkenning: soms is de exacte zin naast de kaart nuttiger dan een andere tak.

De stof herhalen met de voltooide mindmap

Sluit de transcriptie en ga van het centrum naar één tak. Leg het hardop uit in je eigen woorden, geef een voorbeeld en bel een verbinding met een naburig idee. Als je alleen de handtekening kunt lezen, keer dan terug naar het bijbehorende fragment van de lezing.

Teken vervolgens een klein gebied uit het geheugen en vergelijk met het origineel. Markeer de vergeten verbindingen en verwarde niveaus afzonderlijk. De schoonheid van het circuit en het aantal knooppunten bewijzen geen begrip; nog belangrijker, kun je de relatie tussen hen uitleggen.

• Het centrale thema is specifiek geformuleerd.
• De hoofdvestigingen zijn op een vergelijkbaar niveau.
• Voorbeelden staan los van definities.
• Omstreden links worden gemarkeerd als vragen.
• Complexe plaatsen hebben een bron of tijdcode.
• De kaart produceert een samenhangend verhaal, niet een lijst met woorden.